Blog categories

Comments

    Mannen zijn altijd sterk en tonen geen emoties. Wie herkent zich nog in dat beeld? Jijzelf, je vader, je grootvader? Het is nu niet meer de standaard, maar dit beeld heeft mannen lange tijd beperkt in hun ontwikkeling. Intussen is er een ander beeld bij gekomen: dat van een man die goed in contact staat met zijn gevoelige kant en zijn emoties. Mannen mogen tegenwoordig sensitief zijn. Maar contact met je gevoel is slechts één aspect van de volwassen mannelijke persoonlijkheid.

    Veel mannen hebben dit intussen ontdekt: door je emotionele intelligentie of gevoelens te onderdrukken, maak je slechts gedeeltelijk gebruik van je potentieel. Kwaliteiten als intuïtief weten, kwetsbaarheid en empathische vermogens blijven onbenut, als je ze verwijst naar het domein van het vrouwelijke. Maar als de balans doorslaat, bestaat het risico dat je kwaliteiten als daadkracht, focus, autonomie en begrenzen onvoldoende ontwikkelt. Zeker op het moment dat deze worden verwezen naar het domein van #toxicmasculinity.

    Een geïntegreerde ontwikkeling van mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten leidt tot een meer volwassen beeld van mannelijkheid.

    Man worden via het vrouwelijke

    Het spel tussen het mannelijke en het vrouwelijke speelt zich in jezelf af. Emma Jung[1] beschreef het belang van de ontwikkeling van de Anima (het vrouwelijke in de man) en de Animus (het mannelijke in de vrouw).

    Hoe meer je het mannelijke in jezelf onderdrukt of veroordeelt, hoe verder je van je kracht af komt te staan. Er huist een zuivere mannelijke kracht in de man die zich via het vrouwelijke (de Anima) manifesteert. Door je Anima te ontwikkelen, neemt je authentieke mannelijkheid toe. Paradoxaal genoeg maakt dit je juist mannelijker. Deze ontwikkeling maakt je meer verbonden, stelt je in staat om je gevoelens onomwonden onder woorden te brengen en krachtig aan te geven waar jij voor staat. Je gaat dan merken dat je je ook beter verhoudt tot het vrouwelijke in de wereld.

    Verschil mag er zijn

    Een té grote nadruk op gelijkheid leidt tot het negeren van verschil. Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig, maar wel verschillend:de persoonlijkheidsstructuur en collectieve patronen van de man verschillen van die van de vrouw. Onlangs heeft de American Psychology Association (APA) nieuwe richtlijnen[2]opgesteld voor de begeleiding van mannelijke cliënten. Ik vind dat een goede ontwikkeling: verschil erkennen brengt meer balans dan het krampachtige streven om dat verschil op te lossen. Het geeft zowel mannen als vrouwen ruimte om zich op een passende manier te ontwikkelen in hun werk en leven.

    Hoofd en hart

    In mijn begeleiding ontmoet ik mannen die worstelen met de meer intuïtieve kanten van hun persoonlijkheid. Of mannen die juist moeite hebben met krachtig grenzen stellen.Deze tijd vraagt van mannen om zich evenwichtig te bewegen tussen ratio en gevoel. Dat is in mijn beleving precies wat de wereld nodig heeft:mannen die zich krachtig en onomwonden uitspreken en volledig in contact staan met hun emotionele intelligentie. Heb jij de moed om jezelf in alle eerlijkheid onder ogen te komen? Wil jij meer balans tussen hoofd en hart? Ik spreek je graag hierover.

    [1]Emma Jung | Animus en Anima | Lemniscaat | 4edruk, 1999

    [2]APA | 2019 | https://www.apa.org/monitor/2019/01/ce-corner

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *